ŻEBRKI - Parafia Grabowo

za 6470 dni 8 godzin 17 minut ↓


Kalendarium


Panowanie mazowieckich Piastów


26 lutego 1437 - 10 włók koło granicy Piotra Surały, za które płaci w tym samym roku przewozem 500 sztuk drzewa do brzegu Wissy, otrzymuje od księcia Władysława I Klemens Rzebro z Kijewic - protoplasta rodu Żebrowskich ze wsi szlacheckiej Żebrki(Łubianka, Żebry-Łubianka, Zebri) położonej w prowincji wielkopolskiej, województwo mazowieckie, ziemia wiska, powiat wąsoski, parafia Grabowo (metropolia gnieźnieńska, diecezja płocka, archidiakonat pułtuski, dekanat wąsowski)[1][*]

1447 - znalezienie nadwyżek u Klemensa Rzebro na 1,5 morgi

1453 - zapisy o: Stanisław Rzebro, Piotr brat jego

1458 - Klemens Żebro jako świadek w sprawie w sporze Pawła Włosta z plebanem z Jedwabnego o kmiecia Piotra

1459 - zapisy o: Piotr h. Żebro, Stanisław h. Żebro, Mścisław Zebro h. Żebro

1466 - zapisy o: Andrzej h. Żebro, Jan h. Żebro, Piotr h. Żebro, Stanisław de Dołęgi h. Żebro

1471 - zapisy o: Klemens dicti Żebro, Piotr Żebro de Łubiana

1473 - zapisy o: Piotr Żebro de Łubiana Justitionarius (oprawca) - urząd wyjątkowy, ma przede wszystkim sądownictwo nad złodziejami i rozbójnikami

1474 - 3,5 włóki między Brzeźnem, Mazewem, Dołęgami, Wojsławami i Kownacinem kupuje od księcia Kazimierza III za 10,5 kopy groszy Stanisław z Żebrów (prawdopodobnie sprzedaż ta dotyczy Lodwigowielasu)

1478 - zapisy o: Piotr Żebro de Łubiana

1486 - zapisy o: Jan Zebro h. Połukoza, Klemens Zebro h. Połukoza

1489 - zapisy o: Maciej de Brzeźno h. Połukoza, Paweł de Brzeźno h. Połukoza

1490 - zapisy o: Klemens Zebro h. Połukoza

[1] Metryki Księstwa Mazowieckiego

Lubyane Kyyevicze
Wladislaus Dei gratia dux Mazovie significamus etc. quod consideratis etc. fidelibus serviciis Nobilis Clementis de Kyewicze etc. sibi suisque successoribus legittimis decem mansos Lubyane dictos penes granicies Petri Surala iacentes |- in dis -| in terra nostra Wysznensi sitos dedimus etc. donavimus etc. Acta in Wyszna feria tercia post dominicam Reminiscere anno Domini etc. xxxvii. Presentibus ibidem Grzimkone iudice, Petro dicto Schorcz subiudice, Konrado capitaneo Wysznensibus, Andrea de Kozebrody curie [#] nostre subpincerna, Borkone de Dobrsko et Troyano de Zaborowo et aliis quam pluribus. Scriptum per manus Stanislai cancellarii nostri.

"Władysław z łaski Boga książę Mazowsza, ogłaszamy itd. że rozważywszy itd. wierną służbę Szlachetnego Klemensa z Kijewic [Żebry-Kijewice] itd. jemu i jego prawnym spadkobiercom, dziesięć włók Łubiane zwanych, koło granicy Piotra Surały leżących, -- w ziemi naszej wiskiej położonych, daliśmy itd. darowaliśmy itd. Uczyniono w Wiźnie, we wtorek po drugiej niedzieli Wielkiego Postu, roku Pańskiego itd. 1437. W obecności Grzymka sędziego, Piotra zwanego Schorcz podsędka, Konrada starosty wiskiego, Andrzeja z Koziebrodów podczaszego naszego dworu, Borka z Dobrska i Trojana z Zaborowa, i innych tak wielu. Napisane ręką Stanisława kanclerza naszego."

[#] Piotr Łubiany zapłacił księciu tysiącem sztuk drzewa za 10 włók między granicami Klemensa, Jakubkowiczów i Kotów

Clemens Rzebro
Debet dare domino principi 5 centa roborum ad aquam videlicet a proxima ad sequentem in rippa Wyssa.

"Powinien przekazać księciu 5 setek drzewa dębowego na wodzie, to jest od najbliższej do kolejnej [przystani], na brzeg [rzeki] Wissa."

Panowanie Jagiellonów


1497 - spis rycerstwa, które uczestniczyło w wyprawie wołoskiej 1497 r. : Michał de Zebri alias de sumitate Lubyanka, Piotr de Lubyanka, Andrzej niegdy Marcin de Lubyanka

1512-1513 - zapisy o: Michał Zebro

1532 - zapisy o: Stanisław niegdy Klemens Zebro h. Żebro Połukoza, Adam niegdy Michał Zebro h. Żebro Połukoza, Jan niegdy Michał Zebro h. Żebro Połukoza, Piotr niegdy Michał Zebro h. Żebro Połukoza

1538 - zapisy o: Stanisław niegdy Klemens Zebro h. Połukoza, Feliks niegdy Paweł h. Połukoza

1560 - Marcin Żebrowski, syn Klemensa, proboszcz w Owancie(Alunta na Litwie), darował swe części w Żebrach-Łubiance i w Lodwigowielesie swym bratankom Pawłowi i Janowi synom zm. Stanisława Żebrowskiego [2]

















[2] Metryki Koronne

Inscriptio sortis villae Zebrzilubianka per Honorabilem Martinum Zebrowski fratribus suis germanis
Sigismundus Augustus etc. significamus etc. quod constitutus personaliter coram nobis Honorabilis Martinus Zebrowski filius Clementis Zebrowski plebanus in Owanta de Zebrzilubianka de palatinatu Masoviae et districtu Waszoszensi sortis suae haeres, recedendo a terris, districtibus suis quibusvis et huic iurisdicioni nostrae praesenti quoad actum praesentem se et bona sua omnia incorporando, publice et per expressum recognonit, quia Nobilibus Paulo et Joanni Zebrowskim filiis Nobilis olim Stanislai Zebrowski, fratribus germanis, nepotibus suis ex fratre germano, totas et integras sortes suas hereditarias paternas et maternas ipsum in bonis et haereditatibus Zebrzilubianka et Lodzilyas concernentes, cum omni iure, dominio et proprietate, nihil iuris, dominii et proprietatis pro se et suis successoribus in eisdem bonis et sortibus reservando seu excipiendo, titulo perpetuae et irrevocabilis donationis, dedit, donavit, resignavit et → inscripsit praesentibusque dat, donat et inscribit perpetue et in aevum, per praefatos Paulum et Joannem et eorum successores sortes praedictas tenendas, habendas, possidendas, dandas, donandas, vendendas, commutandas, alienandas et in usus suos quosvis suorumque successorum beneplacitos convertendas. Jamque ipsis Paulo et Joanni in praefatas sortes modo praemisso illi [!] donatas dat et dedit realem intromissionem et actualem possessionem per ministerialem terrestrem illius terrae et districtus, in quo bona praefata consistunt, quemcumque sibi elegerit [!] ad intromittendum de iure ipsis iam exnunc per nos ad id additum. Quam quidem inscriptionem et recognicionem ipsius etc. In cuius rei fidem etc. Datum Vilnae feria quarta post festum Omnium Sanctorum proxima, anno quo supra.

Relatio reverendi in Christo patris domini Philippi Padniewski episcopi Cracoviensis et Regni Poloniae vicecancellario.

"Zapis działu wsi Żebry-Łubianka przez Czcigodnego Marcina Żebrowskiego braciom jego rodzonym
Zygmunt August itd. ogłaszamy itd. że stawający przed nami we własnej osobie Czcigodny Marcin Żebrowski, syn Klemensa Żebrowskiego, pleban w Owancie, dziedzic swego działu we wsi Żebry-Łubianka w województwie mazowieckim i powiecie wąsowskim, odstępując od wszelkich swoich ziem i powiatów a poddając się wraz ze wszystkimi swymi dobrami, na potrzeby niniejszego aktu, tejże tutejszej jurysdykcji naszej, publicznie i w sposób jasny oświadczył, że Szlachetnym Pawłowi i Janowi Żebrowskim, synom zmarłego Szlachetnego Stanisława Żebrowskiego, braciom rodzonym, swym bratankom, całe i nienaruszone działy swoje ojcowskie i matczyne należące do niego w tychże dobrach i włościach Żebry-Łubianka i Lodwigowielas, wraz z całym prawem, władaniem i własnością, niczego z prawa, władania czy własności w tych dobrach i działach nie zatrzymując i nie wyłączając dla siebie czy swoich spadkobierców, tytułem wieczystej i nieodwołalnej darowizny dał, podarował, przydzielił i → zapisał, jako i niniejszym daje, darowuje i zapisuje wieczeczne czasy, aby wspomniani Paweł i Jan i ich sukcesorzy wspomniane działy mogli trzymać, mieć, posiadać, dawać, darowywać, sprzedawać, zamieniać na inne, zbywać i obracać podług swego upodobania na użytek swój i swych sukcesorów. I zaraz daje i dał tymże Pawłowi i Janowi rzeczywiste wwiązanie i faktyczne posiadanie darowanych im w sposób powyższy wspomnianych działów, przez woźnego ziemskiego tej ziemi i powiatu, w których dobra te się znajdują, [tj. woźnego], którego sobie wybiorą celem przeprowadzenia wwiązania i którego zaraz im podług prawa w tym celu przydzielimy. Ten tedy jego zapis i zeznanie itd. Na dowód tego itd. Dane w Wilnie, w pierwszą środę po dniu Wszystkich Świętych, w roku jak wyżej.

Z relacji wielebnego w Chrystusie ojca i pana Filipa Padniewskiego biskupa krakowskiego i podkanclerzego Królestwa Polski."

Panowanie królów elekcyjnych


1577 - we wsi Żebri płaci Paweł z braćmi niegdy Mikołaja od 7,5 łana [3]

1628 - zapisy o: Paweł Żebrowski

1662 - w regestrze pogłównego ziemi wiskiej we wsi Żebrki Szlachetny Franciszek Żebrowski za siebie płaci, brat, żona

1673 - w regestrze pogłównego ziemi wiskiej we wsi Żybrkij płaci Szlachetna wdowa niegdy Jakuba Żebrkowskiego od siebie, syna i komornicy; Córki niegdy Szlachetnego Marcina Żybrkowskiego dwie

1674 - w regestrze pogłównego ziemi wiskiej we wsi Żebrki płaci Pani Jakubowa wdowa Żebrkowska od siebie Synów dwóch

1676 - w regestrze pogłównego prowincji wielkopolskiej we wsi Zebrki płacą Pan Tomasz Zebrowski z Matką i Panna Elżbieta Zebrowska dziedziczka w swoim domu

1693 - w parafii Grabowo jest 800 dusz

1724 - w parafii Grabowo jest 1130 parafian

1781 - jest około 1600 parafian w kościele grabowskim, z czego 80% to ludność szlachecka

1783-1784 - w regestrze diecezjów Franciszka Czaykowskiego wśród właścicieli we wsi Zebrki są Zebrowscy

[3] Archiwum Skarbu Koronnego

Spisy ludności


1827 - we wsi jest 9 domów i mieszka 65 osób

1897 - we wsi jest 10 domów i mieszka 113 osób, w tym są cztery rodziny szlacheckie

1921 - we wsi jest 17 domów i mieszka 109 osób [4]

2011 - we wsi mieszka 49 osób

[4] Pierwszy powszechny spis

Kartografia historyczna


[*] Mapy z XIX wieku

Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku (Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk)

Księgi metrykalne


1631 - najstarszy zachowany akt urodzenia [5]

Die 31 januarii idem vicarius baptisam Zophiam legitima filia Nobilis Martini Żebrowski [dicti] Olesik et Hedvigis patrini Georgius Pruski et Catharina uxor Nobilis Pauli Gutowski de Żebry.

"Dnia 31 stycznia, ten sam wikariusz ochrzciłem Zofię, prawowitą córkę Szlachetnego Marcina Żebrowskiego [zwanego] Olesik i Jadwigi, rodzice chrzestni Jerzy Pruski i Katarzyna, żona Szlachetnego Pawła Gutowskiego z Żebry."

[5] Żebry/Żebri

Zapis ponowiony w dalszej części księgi

1696 - najstarszy zachowany akt ślubu [6]

Anno Domini 1696 die 2 augusti ego ut supra matrimonium inter Nobiles Thomam Żebrowski et Marinam Jezewska de Przyborowo pramissis tribus denuntiationibus coram populo ad divina congregato benedixi approbari Praesentibus Nobilibus Jacobo Męczkowski Stanislao Żebrowski Adamo Truskowski protunc aliis stantibus.

"Roku Pańskiego 1696 dnia 2 sierpnia, ja jak wyżej małżeństwo pomiędzy Szlachetnymi Tomaszem Żebrowskim i Marianną Jeżewską z Przyborowo zapowiedziami trzema poprzedziwszy, wobec ludu na mszy zgromadzonego pobłogosławiłem, zatwierdzając w obecności Szlachetnych Jakuba Męczkowskiego, Stanisława Żebrowskiego, Adama Truszkowskiego z innymi stawającymi wówczas."

[6] Przyborowo

Przywileje z lat 1414-1455


1414-1425 - Książę daje Tomaszowi zwanemu Rzebro z Wybranowa dziesięć włók w ziemi łomżyńskiej nad rz. Śćmielnik, gdzie wpływa do rzeki Ruż [*]

1414-1425 - Tomasz z Wybranowa sprzedaje Więcławowi z Zagnanowa dwadzieścia włók Przewilcze Siedlisko nad rzeką Zambrzyca w powiecie łomżyńskim, które otrzymał od księcia

1414-1425 - Jan zwany Różany, kanonik płocki, sprzedaje Szczepankowo w ziemi zakroczymskiej Przedborowi z Żebrów za 150 kop gr praskich

1417 - Książę daje Tomaszowi z Wybranowa sześćdziesiąt włók zwanych Zawisze nad rzeką Wissa, z oboma brzegami, w ziemi wiskiej na prawie niemieckim z wyjątkiem barci [*]

1417 - Książę daje Przedborowi z Żebrów trzydzieści włók zwanych Karwowo![Tarnowo] nad rzekami Ruż i Wszerzecz, z oboma brzegami, w powiecie łomżyńskim na prawie niemieckim [*]

1424 - Bronisz z Żebrów sprzedaje połowę ojcowizny w Żebrach w ziemi zakroczymskiej Szczepanowi w Żebrach za 36 kop gr posp. oraz poręcza za Piechnę, Bronkę, Dorotę i Hankę, że nie zakwestionują tej sprzedaży

1424 - Książę daje dwadzieścia włók chełmińskich nad rzeką Wissa w ziemi wiskiej, naprzeciw Marcina z Kurzątek [Rydzewo nad Wissą] Raciborowi z Żebr z wyjątkiem barci [*]

1426 - Sasin, Jaszczołd, Bronisz, Piotr, Jan, Ścibór, Stanisław wszystkie osoby z Kijewic sprzedają swoje części ich bratu Mścisławowi z Kijewic

1427 - 10 włók pomiędzy Wykowem i Danowem nad Wykowostokiem otrzymuje Mścisław z Żebrów [*]

1432 - jakieś stare siedlisko nad Wissą posiadał Jaszczołd Żebro

1435 - 20 włók ziemi zwanych Rydzewo koło Wissy, przy granicy wsi Słucz, otrzymuje Bronisz z Wybranowa [*]

1436 - 20 włók circa Rydzewo po Marcinie z Kurzątków otrzymuje Bronisz z Wybranowa [*]

1437 - Nadbor, Przedbor, Sławek wszystkie osoby z Kijewic dali księciu 5 wołów

1437 - braciom Sasinowi i Mścisławowi z Żebr książę nadał 20 włók zwanych Rydzewo, z jednym brzegiem Wissy; Sasin otrzymał 10 włók koło granicy Przezdomy (późniejsze Zakrzewo), a Mścisław przy granicy Bukowca [*]

1446 - Bronisz za 13 kop gr sprzedaje 2,5 włóki w Wybranowie Piotrowi, Janowi, Stanisławowi, Ściborowi z Wybranowa

[*] Lokacje miejscowości

W ziemi łomżyńskiej i wiskiej Żebrowie herbu Półkozic (inaczej Żebro) od książąt mazowieckich Janusza I i Władysława I otrzymali między innymi: Tarnowo - gmina Miastkowo, Żebry - gmina Śniadowo, Żebry - gmina Kolno, Żebrki - gmina Grabowo, Żebry - gmina Wąsosz, Czerwonki, Rydzewo Szlacheckie, Rydzewo-Pieniążek, Zakrzewo - gmina Radziłów. W latach 1414-1455 zostało nadanych lub sprzedanych co najmniej 200 włók w ziemi łomżyńskiej i wiskiej kolonizatorom szlacheckim z rodu Żebrowskich, co daje około 3591 ha (1 włóka chełmińska (staropolska) = 30 mórg = 17,955 ha = 179550 m2). Rycerze z rodu Żebrów z ziemi zakroczymskiej, którzy równocześnie byli związani z ziemią ciechanowską (posiadali w niej Kijewice) i ich potomkowie, na całym Mazowszu dali początek ponad 20 do dziś istniejącym wsiom o wspólnej nazwie rodowej Żebry: Żebry-Falbogi, Żebry-Wiatraki, Żebry-Włosty, Żebry-Kordy, Żebry-Idźki, Żebry-Marcisze, Żebry-Chudek, Żebry-Ostrowy, Żebry-Pieczyska, Żebry-Perosy, Żebry-Sławki, Żebry-Stara Wieś, Żebry-Wierzchlas, Żebry-Żabin, Żebry-Kolonia, Żebry-Laskowiec, Żebry Wielkie, Żebrki, Żebry(Śniadowo, Kolno, Wąsosz) powstałej od nazwy herbu, którym się pieczętowali.

Mazowieckie Zapiski Herbowe


Herbarz Ignacego Kapicy Milewskiego

Nauka i dzieła


1473 - Mikołaj Marcin de Zebri student Uniwersytetu w Krakowie

1525 - Jan Mikołaj Zchebrowski student Uniwersytetu w Krakowie

1585 - Jakub Baltazar Zebrowski student Uniwersytetu w Krakowie

Wybrany wkład do nauki przedstawicieli rodu Żebrowskich w I Rzeczpospolitej:

Uniwersytet w Krakowie

Studenci roku 1525

Studenci roku 1585

Kler


1528-1545 - Mateusz Żebrowski - proboszcz w Sokołach

1531-1536 - Józef Żebrowski - proboszcz w Goniądzu

1559-1561 - Jan Żebrowski - kapelan królewski, proboszcz w Milejczycach

1560 - Marcin Żebrowski - proboszcz w Owancie

1562-1571 - Józef Żebrowski - wikariusz w Topczewie, proboszcz w Pietkowie, wikariusz i komendarz w Narwi

Litewskie Duchowieństwo Katolickie XVI w.

Szlachta


Cały ustrój społeczny Mazowsza w średniowieczu polegał na władzy księcia, który był panem zwierzchnim wszystkiego i wszystkich, i wszelkie zmiany w prawnym stanie osób od niego zależały. Dopiero w ciągu XIII wieku wytworzyła się powoli owa podstawa w zwyczaju, co szlachtę podniósł do znaczenia stanu, którego praw nawet książę uszczuplić nie może. Na Mazowszu na oznaczenie szlachectwa używano pierwotnie wyrazu miles, władyka, co wskazuje na związek jego z wojskowością. Stan szlachecki nie stanowił jednakże pod względem prawnym jednolitej całości. Spotykamy w nim rozróżnienie na nobilis (nadworni rycerze) i miles (władyka). Różnicę tę wypowiada dokładnie po raz pierwszy statut zakroczymski z 1390 r., oznaczający ocenę za głowę szlachcica za 48 kop groszy, zaś za głowę władyki 20 kop. Późniejsze statuty wprowadzają podobne rozróżnienie w karach za inne przestępstwa. W statucie z 1453 roku rozróżnienia tego już nie spotykamy i wszystkie późniejsze źródła mówiąc o szlachcie używają jednego tylko wyrażenia nobilis. W drugiej połowie XV wieku została ostatecznie ustalona hierarchia trzech predykatów szlacheckich: wielmożny (magnificus) , urodzony (generosus) i szlachetny (nobilis) . Przetrwała ona do XVIII wieku. "Wielmożnymi" byli zwykle tytułowani wojewodowie, kasztelanowie więksi oraz najwyżsi urzędnicy centralni, "urodzonymi" - kasztelanowie mniejsi, starostowie oraz inni urzędnicy ziemscy i nadworni, "szlachetnymi" - szlachta bez urzędów. Wyższe stopnie w tej hierarchii zależały więc od piastowania urzędów. W czasie, gdy szlachta mazowiecka nie ma jeszcze ustalonych nazwisk, szlachcic do swojego imienia dodaje nazwę wsi, w której posiada schedę. Najczęściej nazwa wsi - zazwyczaj rodowa - stała się nazwą pierwszą, a nazwa poprzednia, wymieniona w dokumentach lub określająca położenie osady w pierwszych latach jej istnienia przeszła na drugie miejsce. Wsie nad rzeczkami lub w ich pobliżu mają nazwy tych rzeczek na drugim miejscu, jak w przypadku strumienia Łubiany vel rzeczki Łubianki i wykształcenia się nazwy Żebry-Łubianka, która następnie przeszła w samą nazwę rodową w jej zdrobniałej formie Żebrki. Herby szlacheckie w Polsce ustaliły się dopiero za panowania Kazimierza Wielkiego i nie mają na ogół indywidualnego charakteru lecz są właściwe dla licznych rodzin pochodzących z jednego rodu heraldycznego. Stąd te same rycerskie herby wielkopolskie, mazowieckie, małopolskie są obecne w takiej samej formie w dziesiątkach rodzin szlacheckich.

Najstarsi herbowani z opracowania Franciszka Piekosińskiego(1844-1906):

Herb Półkozic


1417 - najstarszy wpis z kancelarii książęcej Janusza I z lat 1414-1425 [7]

Expurgacio nobilitatis
Item quod cum Iacussius de Staschewo Przedborii de Rzebri bonam famam diffamasset, tandem ipse suam nobilitatem per testes infrascriptos approbavit et primo de proprio clenodio Polukoze wlgariter dicto strenuos Iacussium filiastrum ipsius heredes de Swidno, de armis vero Boncza Cristinum et Iohannem de Dalonowo, de armis vero Trasky Dadzibogium de Drozanczino et Abraham de Ponikwi in testimonium produxit. Datum ut supra.

"Jakusz ze Skaszewa naganił szlachectwo Przedborowi z Żebrów, potem tenże potwierdził swoje szlachectwo przez poniższych świadków: najpierw z własnego herbu zwanego pospolicie Półkozy mężnych [rycerzy pasowanych] Jakusza i bratanka jego dziedziców ze Świdna, z herbu Bończa Krystyna i Jana z Dalanowa, zaś z herbu Trzaska stawił na świadectwo Dadźboga z Drożęcina i Abrahama z Ponikwi. Wydano jak wyżej. "

[7] Oczyszczenie szlachectwa


Legenda herbowa

O początkach tego herbu zgadzają się wszyscy autorowie, którzy o nim pisali że z tej okazyi nabyty. Rycerz Polski imieniem Stawisz, w zamku pewnym Eczech nazwanym, od Pogan oblężony, długo się i mężnie bronił, pomogła mu do tego, zamku należyta fortyfikacya, tak, że nieprzyjaciel nie mogąc ani szturmem złamać oblężonych serca, ani bogatemi obietnicami zmiękczyć ostatniego się sposobu chwycił, to jest głodem w zamku zamkniętych wymorzyć, i przymusić do poddania się. Wytrzymali przez jakiś czas oblężeni niedostatek, a potem też Stawisz fortelu na nieprzyjaciela zażył; osła i kozę zabić kazał, i skory wołowe tą krwią pomazawszy, z murów zamku wywiesić kazał; ba i sztukami do obozu Pogańskiego rzucać kazał: co obaczywszy nieprzyjaciel, że tak siła jeszcze żywności mają dla siebie, że ich ani głodem przycisnąć, ani siłami zwojować było nie podobna, od zamku ze wstydem ustąpił. Pan tego zamku pochwaliwszy odwagę cnego kawalera, krom innych faworytów, i tym go też uprzywilejował, że mu tegoż osła głowę i pół kozy, tym kształtem jako widziwsz, w herbie ułożył: działo się to według Okolskiego w roku 1022. Tak udarowany Stawisz, powróciwszy do ojczyzny, tu godne potomstwo rozpłodził.


Strona powstała dzięki pracy i książkom takich znawców Mazowsza jak: Ignacy Kapica Milewski(1763-1817), Adolf Pawiński(1840-1896), Zygmunt Gloger(1845-1910), Karol Dunin(1850-1917), Władysław Smoleński(1851-1926), Kazimierz Tymieniecki(1887-1968), Adam Wolff(1899-1984), Tadeusz Żebrowski(1925-2014), Jerzy Wiśniewski(1928-1983), Czesław Brodzicki(1937-2006), Michał Marian Grzybowski(1937-). Większość tych pozycji to edycje źródłowe do historii Mazowsza, gdzie znajdziemy historyczne wiadomości i dokumenty sięgające epoki średniowiecza.

Genealogia



© Witold Żebrowski

page loading time: 390ms